Miasto w pd. Wietnamie, najludniejsze w kraju, główny port morski Wietnamu Centrum biznesowe i gospodarcze kraju, jedyne zadbane miasto, jakie Roweromaniak widział podczas wakacji wietnamskich w lutym 2026 - kontrast pomiędzy Sajgonem a brudnym Hanoi jest uderzający. Znajdująca się nad rzeką Sajgon dzielnica gmaziowców[1] sprawia wrażenie imponujące, podobnie jak nowy most nad rzeką Sajgon.
Jedna z głównych ulic francuskiego Sajgonu przekształcona częściowo w deptak oferujący widok na najważniejszy pomnik w każdym większym mieście wietnamskim (Ho Chi Minha oczywiście). Ulica biegnie od starego ratusza na pn.-zach. po brzeg rzeki Sajgon na końcu pd.-wsch. Przy jej końcu od strony ratusza znajduje się Plac Zjednoczenia w Sajgonie.
Plac z pomnikiem Ho Chi Minha, czyli najważniejszy plac w mieście. Znajduje się w kolonialnej części Sajgonu, przy pn.-zach. krańcu bulwaru Nguyen Hue. Przy placu wznoszą się oba sajgońskie ratusze (stary i nowy).
Wzniesiony w latach 1902..06, przykład kolonialnej architektury francuskiej charakteryzującej się bogatymi zdobieniami. Ratusz zamyka od pn.-zach. Plac Zjednoczenia w Sajgonie leżący na krańcu ul. Nguyen Hue.
[Bazylika katedralna Niepokalanego Poczęcia] Dwuwieżowa neoromańska świątynia z lat 1877–1880, symbol katolicyzmu w Wietnamie. Wzniesiona w czasach kolonialnych przez Francuzów w całości z materiałów importowanych z metropolii, od lat znajdująca się w nieustającym remoncie. Kamień węgielny podf świątynię położono 7 października 1877, kościół poświęcono w Wielkanoc, 11 kwietnia 1880 r. W 1995 dobudowano dwie wieże-dzwonnice, każda o wysokości 57,6 m, z sześcioma brązowymi dzwonami o łącznej wadze 28,85 ton. Na szczycie każdej wieży zainstalowano wysokie na o wysokości 3,5 m krzyże. Całkowita wysokość katedry do wierzchołka krzyża wynosi obecnie 60,5 m. Przed katedrą znajduje się plac z figurą Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju. Na otaczających katedrę rusztowaniach zawieszono festony zarówek zamieniających wieczorem budynek w bożonarodzeniową szopkę, dość koszmarną.
Marmurowa figura sprowadzona z rzymu w roku 1959[2] ustawiona na cokole pochodzącym ze stojącego w tym miejscu wcześniejszego pomnika[3]. 16 lutego 1959 biskup Pham Van Thien umieścił figurę na pustym cokole przydając jej tytuł Regina Pacis (Królowa Pokoju); następnego dnia figurę odsłonięto przy udziale przybyłego z Rzymu kardynała Agagianiana.
Najnowocześniejszy most nad rzeką Sajgon w Sajgonie oddany do użytku w roku 2022, łączący dwie centralne dzielnice miasta (dzielnice 0 i 1). Przeprawa konstrukcji wantowej z pylonem o wysokości 113 metrów, dwujezdniowa z trzema pasami ruchu w każdą stronę. Całkowita długość mostu z dojazdami wynosi ok. 890 m, długość przęsła wiszącego ok. 200, prześwit 11 metrów. Wieczorem most jest pięknie oświetlony, jednak oświetlenie wyłącza się o godzinie 22.
| [Data utworzenia: 28 lutego 2026] |
Przypisy:
[1] Termin gmaziowce pochodzi od Stanisława Lema i zasadniczo odnosi się do budynków tłoczonych wydmuchowo ze słynnej gmazi ardryckiej, czyli wzniesionych w technologii powstałej na planecie Enteropii [por. "Dzienniki gwiazdowe", podróż czternasta]; niemniej na Ziemi aż tak zaawansowanej techniki nie znają i stosują zazwyczaj konstrukcję monolityczną żelbetową.
[2] Angielska wiki określa figurę jako wykonaną z granitu, jednak jej wygląd jednoznacznie wskazuje na marmur; w każdym razie Roweromaniak granitu o wyglądzie marmuru jeszcze nie widział.
[3] Był to pomnik francuskiego biskupa Pigneau de Behaine prowqadzącego za rękę syna cesarza Wietnamu; posąg ten zdemontowano po odzyskaniu przez Wietnam niepodległości w 1945, jednak cokół pozostał.
Powiązania 
Zobacz: Wszystkie zdjęcia tej serii.
Link zewn.: Wikipedia.
Położenie GPS: 10.75,06.67.
Byłem tu: 18 lutego 2026, 19 lutego 2026.