Miasto w woj. zachodniopomorskim ok. 180 km na zach. z odchyleniem na pn. od Poznania; pozostałości zamku, murów miejskich, romański kościół, park. Teren na którym obecnie znajduje się Moryń został zasiedlony we wczesnym średniowieczu przez słowiańskie plemiona Pyrzyczan i ok. roku 967 włączony przez Mieszka I do państwa polskiego. Od XII w. istniał tutaj gród, zapewne w miejscu ruin późniejszego zamku. W poł. XIII w. tereny te zagarnęła Marchię Brandenburska tworząc na nich Nową Marchię. Początek miastu dała istniejąca przy grodzie osada. Pierwsza pisemna wzmianka o Moryniu pochodzi z roku 1263 lecz data nadania praw miejskich nie jest znana; nastąpiło to jednak przed rokiem 1306. Po lokacji zbudowano mury miejskie, kościół i szpital, a ok. roku 1360 rozpoczęto budowę zamku. Twierdza nie przetrwała zyt długo: zamek został on zniszczony jeszcze w wieku XIV. Od roku 1373 miasto należało do Korony Czeskiej, w 1402 zostało sprzedane Polsce, która odsprzedała je kilka miesięcy później zakonowi krzyżackiemu. Po splądrowaniu w 1433 przez husytów miasto podupadło stając się do XVIII w wsią rycerską.
Miasto w woj. zachodniopomorskim ok. 180 km na zach. z odchyleniem na pn. od Poznania; pozostałości zamku, murów miejskich, romański kościół, park.
