W drugim dniu wyjazdu w planie było przede wszystkim osiągnięcie celu głównego, czyli przejazd mostem siekierkowskim, co zostało bex problemów zrealizowane. O ile na miejscu biwaku przymrozek był jedynie niewielki, poza granicą lasu, na otwartym polu był wyraźnie widoczny: szron pokrył rośliny całkiem grubą warstwą. Roweromaniak pstryknbął więc fotki pierwszych śladów ząbków Pani Zimy i wkrótce dotarł do asfaltowej dróżki ułożonej w miejscu dawnej linii kolejowej, którą to dróżką - nie spiesząc się - dojechał do mostu mijając po drodze kilku cyklistów oraz budynek dawnej stacji kolejowej z polskim napisem Siekierki. Zgodnie z planem przejechał na niemiecką stronę Odry (co trwa kilka minut), uwiecznił się na kilku słitfociach i wrócił do Polski z przystankiem na sporej platformie widokowej zainstalowanej po naszej stronie mostu. Przysiadł na chwilę na ławeczce Władysława Bartoszewskiego konsumując drtugie śniadanko po czym pojechał dalej drogą 126 na pd., w stronę wsi mpW16. Nie dojeżdżając do centrum wsi skręcił Roweromaniak w gruntową dróżkę prowadzącą w stronę brzegu Odry (na zach.). Na rozlewiskach nadodrzańskich (część rezerwatu Gęsi Bastion) spędził jakieś dwie godzinki z okładem. Naoglądawszy się ptaszydeł wrócił Roweromaniak do Siekierek obejrzeć wieś. Opuścił główną drogę i pojechał szukać starego cmentarza ewangelickiego, co zajęło mu sporo czasu zużytego na nieplanowane błądzenie po okolicy - cmetrarz jest opuszczcony, zaniedbany i brak o nim jakiejkolwiek informacji we wsi (chociaż jest np. kamień upamiętniający przedwojennych mieszkańców). Kolejnym celem Roweromaniaka był siekierkowski cmentarz wojenny leżący jednak już na terenie innej wsi - Starych Łysogórek.| [Data utworzenia: 19 marca 2026] |
txX13. Siekierki, dzień drugi (19 października 2025)
|
