Wieś ok. 6 km na pd.-zach. od Środy Wlkp. i 4 km na pn. od Zaniemyśla; drewniany kościół, dzwonnica, park, dwór, gorzelnia, spichlerz, cmentarz. Dawna wieś kościelna należąca do niegdyś do śremskiego archidiakona kapituły gnieźnieńskiej leżąca na trasie średzkiej kolei wąskotorowej.
Zespół zabudowań parafialnych w Śnieciskach złożony z drewnianego kościoła św. Marcina, takiejż dzwonnicy, kostnicy, cmentarzyka wokół kościoła (wszystko na ogrodzonym terenie) oraz plebani, groty MB z Lourdes i parkingu (poza ogrodzeniem).
Drewniana świątynia zbudowana w 1787 roku staraniem ks. Franciszka Brzezińskiego. Zbudowano ją z drewna modrzewiowego w konstrukcji zrembowej i oszalowano. Była restaurowana i odmalowana w 1928 r. wg projektu Wiktora Gosienieckiego oraz po 2004 roku[1]. Jest trzynawowa z kaplicą przy prezbiterium utworzoną w 1929 ze skarbczyka. Portal z prezbiterium jest rokokowy, z 2 poł. XVIII wieku z rzeźbą Michała Archanioła. Wewnątrz znajdują się
Drewniana konstrukcji słupowej z 1855 roku; dzwony z 1444 roku, XVI wieku i 1615 roku. Jeszcze w roku 2008 dzwony były obsługiwane ręcznie przez dzwonnika przy pomocy sznura - por. film. W roku 2017 dzwonnica została wyremontowana (wymiana ok 40% drewna), umieszczona na nowym fundamencie, pokryta gontem i odmalowana. Wóczas też na jednej z podpór umieszczono tabliczkę opisem remontu a sznury poruszające dzwony zastąpiono stalowymi linkami zakończonymi strzemieniem co - zdaniem Roweromaniak - pozbawiło dzwonnicę zabytkowego wyglądu.
Groby wokół kościoła parafialnego pochodzą z XIX i XX w. Spoczywają tutaj proboszczowie kościoła w Śnieciskach oraz (zapewne) dawni właściciele majątku Śnieciska, rodzina Sarazinów (Albert, Matylda z domu Bauch oraz Hugo).
Niezbyt ciekawy budynek stojący przy zabudowaniach folwarku, obecnie szkoła, obecnie szkoła. Na przełomie XIX/XX w. majątek należał zapewne do rodziny Sarazin, której groby znajdują się na cmentarzyku przykościelnym[2]. Pomiędzy dworem a kościołem rozciąga się spory park angielski. Całość otoczona była ceglanym murem którego pozostałości zachowały się przy parku, jednak w pobliżu dworu zastąpione zostały nowym ogrodzeniem.
Park angielski ze stawkiem, rozplanowany w kon.
Zaniedbany XIX-wieczny folwark z nieźle zachowaną gorzelnią, spichrzem i dworem, nadal czynny.
Ceglana, zbudowna w XIX w., z kominem wysokim na ok. 40 m, położona w bezp. sąsiedztwie dworu. Uwagę zwraca staranność wykończenia detali oraz zdobienia tego przemysłowego przecież budynku.| [Data utworzenia: 15 maja 2020] |
Przypisy:
[1] Podczas ostatniego remontu przebudowano wejście do kościoła dodając podjazd dla wózków. Niestety wykonano to w stylu pompatyczno-nowobogackim (ze szlifowanego kamienia) co nie jest ani ładne, ani nie pasuje do architektury obiektu. No cóż - o gustach się nie dyskutuje...
[2] W monografii pp. Libickich obiekt ten nie jest uwzględniony. Położenie budynku bezpośrednio przy folwarku sugeruje niemieckich właścicieli, jednak Roweromaniak nie znalazł żadnych pewnych informacji o historii dworu.
Powiązania 
Adm.: gmina Mosina, powiat poznański, województwo wielkopolskie.
Zobacz: Zdjęcia ze Śniecisk: [wszystko], [wybrane], kościół: [wszystko], [wybrane], [z zewnątrz], [wnętrze], dzwonnica, cmentarz przykościelny, dwór, park, folwark: [wszystko], gorzelnia, spichlerz, [pozostałe], główne skrzyżowanie we wsi oraz [pozostałe] zdjęcia wsi.
Mapa: [WZKart] 73a (86-48).
Link zewn.: Wikipedia.
Literatura: WKD str. 177, Lit. 9.16. str. 224.
Położenie GPS: 52.195758,17.181869.