Poźnogotycki, zbudowany z drewna w 1570 r., konstrukcji zrębowej; klasyczny przykład wielkopolskiej architektury drewnianej końca średniowiecza (charakterystyczna dla Wielkopolski jest m. in. równa szerokość dachu nad całym kościołem pomimo wyraźnie węższego prezbiterium). Jednonawowy kryty gontem, z wieżyczką nad ścianą tęczową. Wewnątrz belka tęczowa z czasu budowy świątyni oraz drewniana płyta nagrobna z czasu zarazy w latach 1707-1709. Remontowany w 1720-5, 1830, 1898 i 1971-73.| [Data utworzenia: 25 września 2009] |