Jedna z najciekawszych rezydencji barokowych w Wielkopolsce zachowana do dnia dzisiejszego w stosunkowo mało zmienionej formie. Pałac powstał w latach 1689-1699 dla starosty osieckiego Andrzeja Radomickiego, poźniejszego wojewody poznańskiego. Budynek ukończono w 1687, jednak prace dekoracyjne trwały jeszcze kilka lat, m. in. z powodu zmiany koncepcji architektonicznej i związaną z tym przebudową nieomal ukończonego pałacu (1699). Prostokątny w założeniu początkowym budynek uzyskał wówczas dzisiejszy kształt, m. in. w tylnej elewacji dobudowano wydłużony ryzalit z przylegającą doń klatką schodową. Przebudowa umożliwiła wygospodarowanie miejsca na umieszczenie na osi budynku (w poprzek całej jego szerokości) istniejącej do dziś reprezentacyjnej sieni oraz na stworzenie wielkiej sali na piętrze. We wnętrzu zachowały się sztukaterie i malowidła z przełomu XVII/XVIII w. Przy wznoszeniu pałacu brali udział Jan Adam Stier z Rydzyny, sztukaterie wykonał (częściowo) Wojciech Bianko, a malowidła zapewne Karol Dankwart.| [Data utworzenia: 01 sierpnia 2009] |